Odil Yoqubov adabiyot maydoniga kirib kelganiga yarim asrdan oshdi. Tabiiyki, bu yillardagi ijod nog‘ora karnaylar sadosi ostidagi g‘olibona yurishdan iborat bo‘lgani yo‘q. Unda xatoliklar ham, pasayishlar ham bo‘ldi, ba’zan esa asarlarida hukmron mafkura tazyiqida yo‘l qo‘yilgan nuqsonlar ham mavjud. Albatta, bunday nuqsonlarni pesh qilib to‘ydan keyin nog‘ora chalib, xinalar qo‘yib Odilning nechog‘lik “yomon” bo‘lgani haqida ham yayrab gapirish mumkin. Lekin men baxil odam emasman birovning kemtikligidan yayrab semirib yurish odatim yo‘q, bundan tashqari o‘zim farishta emasmanki boshqalarni chalg‘itib yuraversam. Yo‘q, men boshqa bir narsaga guviohman.Odil Yoqubov eng og‘ir sho‘ro yillarida ham xalq dardi bilan yashaganini, ona yurtining kelajagi va baxtini orzu qilganini imkon qadar shu yo‘lda qalam tebratganining guvohiman.Odil Yoqubov “Muqaddas”, “Bir feleton qissasi”, “Qanot juft bo‘ladi”, “Matluba” qissalari, “Namangan tomonlarda”, “Qishloqdagi fojia” sinagari publitsistik maqolalari , “Ulug‘bek xazinasi”, “Diyonat”, “Oqqushlar oppoq qushlar”, “Adolat manzili” romanlari keng jamoatchilik e’tiborini o‘ziga tortdi, qizg‘in bahs – munozaralar markazida turdi; Odil Yoqubovning bu darajaga yetishishida undagi adabiyotga bo‘lgan mehr va adib boshidan o‘tgan voqealar, hayotiy tajribalari katta ahamiyatga ega bo‘ldi.