Romantizm XIX asr adabiy va badiiy harakati bo‘lib, san’at va falsafada yangi yo‘nalishlar olib kirgan. Ushbu yo‘nalish inson his-tuyg‘ulari, tabiat va individualizmni markazga olgan. Romantizm Osviyarta uslubi va maqbul natija falsafiy o‘zgarishlarga sabab bo‘lgan. Ushbu harakatning falsafiy asoslari Goethe, Schiller va Rousseau kabi shaxslarning ijodida aks etadi. Romantiklar insoniy kamchiliklarni ko‘rsatish bilan birga, cheksiz imkoniyatlarni ham ta’kidlaganlar. Ulardan biri sifatida, tabiatni insoniyatning o‘zgarmas bir qismi deb hisoblashgan. Ushbu yondashuv sababli, romantizm san’ati hissiyotlar va tabiatni ilhom manbai sifatida ko‘rib, barok va klassitsizm kabi uslublardan farq qilad.