Yadrochani birinchi bo’lib, 1774 yilda topilgan, biroq juda ko’p yillar e’tibor berilmas, faqat 1930 yillarga kelib Mak Klintok, Xeyts, va S.G. Navashinlar tomonidan o’rganilib boshlangan. Keyinchalik 1940 yillarda yadrocha tarkibida RNK bo’lishi aniqlangan. Sitokimyoviy va biokimyoviy tadqiqotlar asosida yadro tarkibidagi oqsillar aniqlangan. Yadrocha tarkibidagi oqsillar quruq massasining 70-80 % ini tashkil etadi. Oqsildan tashqari RNK 5-14 % va DNK 2-12 % ni tashkil qiladi. 1950 yillarga kelib, yadrochaning ultrastrukturasi yaxshi tadqiqot qilingan va uning asosiy tashkiliy qismi ribosomal RNK ekanligi aniqlangan. Yadrocha hujayraning interfaza davridagi yadroning ichida sharsimon ko’rinishida ifodalash mumkin. Hujayra yadrolarida 1-5 gacha yadrochalar uchraydi. Yadrochalarning faoliyati ham yadro bilan bevosita bog’langan. Yadrochalarning xromosomalar shakllanish jarayonidagi faoliyati ham aniqlangan. Masalan, odam kariotipidagi 13, 14, 15, 21 va 22- juft xromosomalarning telomeralari. Elektron miksorkopiya metodlari yadrochaning strukturaviy tuzilishini chuqur o’rganish imkoniyatini berdi. Yadrochada o’ta zich qatlam hosil qiladi, unda ipsimon (granulyar) donador komponent va yorqin vakuolali strukturalarni kuzatish mumkin. Gistokimyoviy tekshiruvlarda yadrochada RNK topilgan bo’lib, faqat DNK lar uning periferik qismidagi ya’ni yadrocha oldidagi xromatinlarda uchrashi mumkin. Yadrocha oldidagi xromatinlar ge