Umumiy tilshunoslik fani tilshunoslik tarixini, tilshunoslikning nazariy masalalarini va tilshunoslik metodlarini o'rganadi. Jahon tilshunosligi tarixida hind, yunon, xitoy, rim va arab maktablari tan olinadi. Hind tilshunosligida amaliy ahamiyatga ega bo'lgan til bilan shug'ullanishga katta e'tibor qaratiladi. Hind Vedalari o'n kitobdan iborat bo'lgan. Sanskrit qadimgi hind adabiy tili hisoblanadi va Panini hind tilshunosligining mashhur namoyandasi hisoblanadi. Hind tilshunosligida so'zlar to'rt turkumga, kelishik yettita, morfologiya uch bo'limdan ajratilgan, fe'lning mayllari esa aniqlik, istak, buyruq va shart sifatida ajratilgan. Qadimgi hind tilshunosligida sintaksis bo'limi nisbatan kam tadqiq qilingan.