Reja: Qirqbogimlarning tuzilishidagi oziga xos xususiyatlar. Qirqbogimlarning qadimiy va hozirgi vaqtda tarqalgan vakillarining ozaro oxshashligi va farqli belgilari. Dala qirqbogimining tuzilishi, kopayishi va ahamiyati. Qirqbogimlarning hammasi ot osimliklaridir. Qirqbogimlar ichida eng kattasi janubiy amerika qirqbogimi E. giganteum bolib, boyi 12 m ga borgani holda, eni atigi 0,5-2 sm keladi. (E. giganteum chirmashib osuvchi osimlikdir). Qirqbogimlarning boyi, odatda, 0,5-1 m boladi. Ularning hammasida gorizontal ravishda osib, juda shoxlanadigan va kopincha ancha yerni egallaydigan ildizpoya bor; kopgina qirqbogimlar (E. arvense, E. heleocharis va boshqalar) ildizpoyasi yordamida vegetativ yol bilan kopayadi. Bazi turlarining ildizpoyalarida (E. arvense, E. maximum) alohida tuganaklar hosil boladi, bu tuganaklar ham vegetativ yol bilai kopayishga xizmat qiladi. Ildizpoyalarining uchi qayrilib, yer betiga chiqadi va yer usti novdalarini hosil qiladi. Ponabarglilar, asosan, poleozoy erasida osgan va hozir qurib bitgan osimliklar sinfidir. Asosiy oilasi Sphenophyllaseae bolib, bu oilaning eng muhim avlodi Sphenophyllumdir. Ponabarglilarda uzun, ammo nozik poya bolib, poyasi togri tartib bilan navbatlashadigan bogim va bogim oraliqlariga bolingan edi. Bogimlarida ponasimon barglar halqa bolib osgan. Poyasining yuzi qirrali edi. Bazi turlarining barglari ikki xil bolgan: serbar ponasimon plastinka korinishidagi barglar va ipsimon ingichka-ingichka bolakchalarga bolingan barglar. Sphenophyllum barglarining shu tariqa ikki xil bolishi talaygina olimlar uchun ularni suv osimliklari deb qarashga asos boldi.