asr oxirlari va XX asr boshilarida optikadagi turli fizik jarayonlarni tushuntirishda yorug‘likning to‘lqin va korpuskulyar (zarracha) nazariyalaridan foydalanish yo‘llari ishlab chiqib bo‘lingandi. Difraksiya, interferentsiya va qutblanish hodisalarini yorug‘likning to‘lqin tabiati bilan tushuntirish mumkin. Bu holda yorug‘likni elektromagnit to‘lqin sifatida qaralib, u elektr va magnit maydonlarining amplitudasi, chastotasi n yoki to‘lqin uzunliklari l bilan tavsiflanadi. Ushbu ikki n va l kattaliklar quyidagi:λ=c/ν (1) munosabat bilan bog‘langan. Bu yerda c-yorug‘likning vakuumdagi tezligi. Odatda yorug’likning vakuumdagi tezligi c=3*108 m/s. Muhitdagi tezligini ν bilan belgilasak, muhit dielektrik singdiruvchanligini ε, magnit singdiruvchanligini μ bo’lganda muhitning yorug’lik sindirish ko’rsatkichini uchun n=c/ν=εμ va bundan c=nν ifodani yozish mumkin.