Art-terapiya insonning ichki hissiyotlarini ifodalash va davolash usuli sifatida qadimiy davrlardan boshlab turli madaniyatlarda mavjud bo‘lgan. Lekin u mustaqil ilmiy yo‘nalish sifatida XX asrda shakllandi. Qadimgi odamlar san’atdan o‘z his-tuyg‘ularini ifodalash vositasi sifatida foydalanganlar. G‘or rasmlari, diniy va marosimiy san’at shakllari bunga misol bo‘la oladi. Sharq tibbiyoti va ruhiy muolajalarda san’at va musiqa terapevtik vosita sifatida qo‘llanilgan. Adrian Hill art-terapiya atamasini birinchi bo‘lib ishlatgan. U san’at bilan shug‘ullanish ruhiy va jismoniy kasalliklarga ijobiy ta’sir ko‘rsatishini aniqlagan. Margaret Naumburg art-terapiyani psixoanaliz bilan bog‘lab, insonning ichki dunyosini san’at orqali anglash mumkinligini ta’kidlagan. Edith Kramer art-terapiyani ruhiy jarayonlarni davolashga yo‘naltirilgan faol usul sifatida rivojlantirgan.