Иродавий ҳолат ҳақида илк бора Н. Д. Левитов муҳокама қилган эди: «инсон иродавий фаолиятидаги психик ҳолатлар». У бу ерда иродавий фаолик ва пассивлик, қатъиятлилик –қатъиятсизлик ҳақида, ишонч-ишончсизлик , мураккаб ва типик иродавий ҳолат сифатидаги «мотивлар кураши», вазмин-ўзини тута билмайдиган ва ҳаттоки афсусланиш ҳолати ҳақидаги сўз юритган .