Биринчи гуруҳга тасодифан ҳуқуқбузарлик йўлини тутган ўсмирлар киради. Улар иродаси заиф ва атрофдагиларга осон таъсир қилади. Уларнинг эҳтиёжлари ижтимоий характерга эга ва уларнинг жамиятга қарши хатти-ҳаракатларининг сабаби эмас. Иккинчи гуруҳга эҳтиёжлари бироз деформацияланган ўсмирлар киради. Улар ўртоқлари билан осонликча бемаъни, бепарво ва хушчақчақ бўлишади. Учинчи гуруҳ ўсмирлари деформацияланган ва ижтимоий эҳтиёжлар, қизиқишлар, муносабатлар ўртасидаги зиддият билан тавсифланади. Уларнинг тўғри ахлоқий қарашлари ишончга айланмади. Улар ўз эҳтиёжларини қондириш учун эгоистик истак билан ажралиб туради, бу эса жамиятга қарши ҳаракатларга олиб келади.