Siyosatni ўrganishning turli-tuman usullari va ёndaşuvlari ichida funkcional - maqsadli usul keng tarqaldi. Bu usul jamiiyadagi ijtimoiy ҳaёtda yashashning u yoki bu ma'nolarini izohlav berishga asoslandi. Bu jaraёnda siyosat tushunchasi qandaydir etikaviy maqsadlarni amalga oshirishning shakli sifatida ta'riflana boşlandi (masalan, "anglab etilgan adolatga muvofiq boshqarish yoki farovonlikni rivojlanhtirish" (Platon); yoki "rational tafakkurloshni amalga oshirish" (Gegel); "jamiyatdagi kuchlarning ijtimoiy muvozanatini o'rnating va jamiyatning bir butunligini ushlab turish yoki ayrilm kishilar yechim saqlash vositasi" (Debre); "qadriyatlarni taqsimlash shakli" (Lasvell) yoki "umumiy irodalarini amalga oshirish" (Russo) va hokazo.