Mahmud Koshgʻariy va Alisher Navoiy oʻzbek tilshunosligi tarixining ikki buyuk ustunidir. Koshgʻariy XI asrda «Devonu lugʻatit turk» bilan turkiy tillarning qiyosiy-tarixiy lugʻatshunosligiga asos solgan boʻlsa, Navoiy XV asrda «Muhokamat ul-lugʻatayn» orqali turkiy tilning nafisligi va boyligini ilmiy asoslab, turkiy tilshunoslik va adabiy til meʼyorlarini yuksaltirdi