Badiiy adabiyotning eng qadimiy shakli xalq og’zaki ijodi hisoblanadi. Muallifning noma’lumligi, yillar mobaynida turli aytimchilar tomonidan sayqallanib, takomillashib, mukammal shaklga ega bo’lish xalq og’zaki ijodi namunalariga xos asosiy belgilardir. Og’zaki ijod har qanday yozma adabiyotga tayanch vazifasini bajargan. Og’zaki yaratilgan va og’zaki tarqalgan, xalq shoirlari yoki jamoa tomonidan yaratilib, og’izdan og’izga, avloddan avlodga o’tib kelgan badiiy asarlar hozirda xalq og’zaki ijodi yoki “folklor” (inglizcha “folk” (xalq), “lore” (bilim, donolik, donishmandlik)- “xalq donishmandligi”) deb yuritiladi. “Folklor” atamasi birinchi bo’lib XIX asr (1846-yil) da Vilyam Toms tomonidan qo’llangan.