Platonning falsafasining asosiy mohiyati — „gʻoya“ („eydos“)lar haqidagi taʼlimoti dastlab aholisiga bayonetiladi. Uning fikricha, gʻoya haqiqiy borliq, biz biladigan va yashaydigan dunyo yning soyasidir. Haqiqiy oʻzgarish va taqaydot gʻoyalarda dunyosi gaxos, soyalarda dunyosidagi harakat esauning inʼikosidir. Gʻoyalarda dunyosining qonuniyatlarini ham mohim biladigan zotlar juda kamuchraydi, buzotlar ulkan aqlegalar bilan boʻladi. Aksariyat kishilar soyalarda dunyosini arsalarda dunyosidan ustun koʻyadi, chunki gʻoyalarda dunyosi ideal narsalar dir. Inson gʻoyalarda dunyosi bilan soyalarda dunyosi oʻrtasidagi zotdir. Uning ruhi gʻoyalarda dunyosiga, jismoniy tana si soyalarda dunyosiga mansubdir. Shuning uchun ruh va tana birligidan iborat odam mikki olam gategishli dir. Ruhinsonning haqiqiy qismidir. Biz hayot debataydigan narsa ruh va jismoniy tanda yayashaydigan vaqt dir. Platonning bilish nazariyasi uning gʻoyalari haqidagi nazariyasi ga asoslanadi. Bilish, yaʼni jonning eydoslar haqidagi xotirasi. Eydosga bogʻlgan muhabbat maʼnavi yuksalishga oʻndaydigan sababdir.