Bir bor ekan, bir yo’q ekan. Qadim zamonda bir bola bo’lgan ekan. U hamma narsani bilar, hamma narsaga qiziqar ekan. Hatto g’aroyib ixtirolar ham qilar ekan. Bir kuni u sehrli oinaijahon yasabdi. U shunday ajoyib ekanki, dunyodagi hamma narsani ko’rsatar ekan. Bu g’aroyib qurilmada qiziqarli o’yinlar o’ynasa ham bo’larkan. Shunday qilib, bu bola oinaijahon o’yinlariga shu qadar qiziqib ketibdiki, uydagilarga e’tibor bermay qo’yibdi. Uyda e’tiborsizlik kasali paydo bo’libdi. Oldin onasi bu kasalga yo’liqibdi, keyin opa-singillari ham shu kasalga chalina boshlashibdi.