XIX asrda, Yerning Quyosh atrofida aylanish tezligini aniqroq hisoblash imkonini beruvchi yangi astronomik usullar va qurilmalar, masalan, 1838-yilda Frensis Bessell tomonidan 61 Cygni yulduzining paralaksini o'lchash orqali, kosmosni o'rganishda katta yutuq bo'ldi. Urbiy spektroskopiya kashfiyoti 1859-yilda Gustav Kirchhoff va Robert Bunsen tomonidan amalga oshirildi va yulduzlarning kimyoviy tarkibini aniqlash imkonini berdi, bu esa astronomik kuzatishlarni tubdan o'zgartirdi.