Ilk oʻrta asrlarda Hindistonda meʼmorchilik mintaqaning boy madaniy, diniy va ijtimoiy merosini aks ettiruvchi muhim san’at turi sifatida rivojlandi. Miloddan avvalgi IV asrdan milodiy XI asrgacha boʻlgan bu davr hinduizm, buddizm va jaynizm kabi dinlarning ta’siri ostida me’morchilikning o’ziga xos uslublari shakllanishi bilan ajralib turadi. Ma’badlar, stupalar, g‘or monastirlari va saroylar kabi inshootlar nafaqat diniy va ma’naviy ahamiyatga ega bo’lgan, balki o’sha davrning muhandislik, estetik va san’atdagi yutuqlarini ham namoyish etgan.