Manbashunoslik tarix fanining asosiy va muhim tarmoqlaridan bo‗lib, turli (moddiy, etnografik, yozma va boshqa) manbalarni o‗rganish hamda ulardan ilmiy foydalanishining nazariy va amaliy jihatlarini o‗rganadi. Manbashunoslik tarixiy manbalarni izlab topish, qayd etish, toʻplash, o※rganish va qo※llanish nazariyasi va amaliy usullari haqidagi fan. Manbashunoslik tarixshunoslikda yordamchi fan sohalari (arxeografiya, arxivshunoslik, geneologiya-nasabshunoslik, metrologiyaoʻlchovshunoslik, epigrafika, tekstologiya-matnshunoslik, xronologiyadavrshunoslik, geraldika-gerbshunoslik, numizmatika-tangashunoslik va sfragistika-muhrshunoslik) qatorida yetakchi oʻrinda turuvchi alohida ilmiy soha. Manbashunoslikning bevosita tadqiqoti yozma manbalar ustida boʻlsada, ammo, uning asosiy ilmiy va amaliy uslubiyati tarixiy qadriyatlarning barcha turlarini oʻrganishda va tanqidiy tahlil etishda qoʻllaniladi. Manba yoki tarixiy manba tushunchasi keng qamrovli bo‗lib, inson faoliyati natijasida yaratilgan barcha narsalarni tushunish mumkin. Tarixiy manba deganda uzoq o tmishdan qolgan va jamiyatning ma‘lum bosqichda kechishini o zida aks ettirgan moddiy va ma‘naviy yodgorliklarni tushunamiz. Inson faoliyati natijasida yaratilgan moddiy mahsulot ma‘lum vazifani bajarish bilan birga ayni zamonda tarixiy manba bo‗lishi munkin. Moddiy yodgorliklar turkumiga ko hna manzilgoh va mozorlar, shaharlar va qasrlar ham