Жадидлик Туркистонда XIX асрнинг охирида майдонга келган, XX асрнинг бошида шаклланиб, қисқа муддатда ўзининг чўққисига кўтарилган. Жадидлик 1917 йилги большевиклар тўнтаришидан кейин ҳам социалистик диктатура ўрнатилгунга қадар ўз мавқе ва йўналишини сақлаб қола олган ижтимоий ҳаракатдир. Баъзи манбаларда жадидлик оқим деб аталса, баъзисида ҳаракат деб айтилади. Жадидлик оқим эмас, ҳаракат деб таъкидлайди Б.Қосимов. Ижтимоий, сиёсий, маърифий ҳаракат яқингача ҳам атайлаб фақат маърифатчилик ҳаракати деб келинди. Мақсад жадидликнинг доирасини торайтириш, социалистик-коммунистик мафкурадан бошқаси кенг халқ онгини қамраб олиши, эгаллаши мумкин эмас, деган сохта тушунчанинг асорати эди.