Naqqoshlik san’ati insoniyat tarixining qadimiy badiiy yo‘nalishlaridan biri bo‘lib, uning kelib chiqishi ibtidoiy jamiyat davriga borib taqaladi. San’at tarixida naqqoshlik Sharq xalqlari, xususan Misr, Mesopotamiya, Hindiston, Xitoy va O‘rta Osiyo hududida, ayniqsa Temuriylar davrida rivojlangan. Naqqoshlikda ishlatiladigan asbob-uskunalar – kalam, burama, cho‘tka, sirkul, qalamparast va shablon – mukammal simmetrik naqshlarni yaratishda qo‘llaniladi. San’at turi diniy va madaniy bezaklarda, masjid, madrasa va maqbaralar devorlarida keng tarqalgan.