Samarqanddagi Ulug‘bek madrasasi Markaziy Osiyo me’morchiligining yorqin namunasidir. 1417-1420 yillarda qurilgan madrasa ilm-fan va madaniyatning muhim markazi bo‘lib, talaba va olimlar uchun qulay yashash va ta'lim sharoitlari yaratgan. Binoning arxitekturasi, mozaikalari va minoralari o‘ziga xosligi bilan ajralib turadi. Madrasada astronomiya, matematika, falsafa, tibbiyot, adabiyot va ilohiyot fanlari keng o‘qitilgan, nazariy va amaliy ta'lim berilgan hamda ochiq ilmiy munozaralar o'tkazilgan.