Layell va Stivens–Djonson sindromlari (Stivens—Jonson sindromi) Albert Stivens va Frank Jonson tomonidan tavsiflangan, dermatolog Alan Layell tomonidan 1956-yilda tasvirlab bergan qisqacha tarixiy kasallik. Kasalliknin etiologiyasi kattalarda, taxminan 85% hollarda, dorilar ni qabul qilgandan keyin rivojlanadi. Qolgan holatlar infektsiyalar yoki boshqa sabablar bilan bog'liq bo'lishi mumkin. Shifokor sindromining sababi aniqlanmagan holatlarda idiopatik deb ataladi. Bolalarda dorilar va infektsiyalar sindrom rivojlanishiga olib kelishi mumkin. Stivens—Jonson sindromining rivojlanishi uchun 200 dan ortiq dorilar ma'lum. Bu gar sulfanilamidam, doprin, barbiturat, tetratsiklin kabi dori va kimyoviy moddalar sabablik bo'lishi mumkin.